o jedwabiu...

czyta człowiek radosny bełkot koleżanki (tfu!) po fachu i cisnie mu się na usta to stare przysłowie o szmacie i jedwabiu...

zastanawia mnie jedno: nurowska, gretkowska, janda etc.

dlaczego nasze feministki do tego stopnia epatują nawet nie brakiem a otwartą negacją kultury osobistej?

skąd ten żenujący poziom wypowiedzi pełen prymitywnego wulgarnego chamstwa?

czy wyniosły to z domu czy próbują przemiawiać do swojego elektoratu w zrozumiałym przez niego języku?

Pomijając wszysto inne - jest to cholernie smutne i przykre.

Zawsze uważałem że pisarz to zawód zaufania spolecznego.

Że należy wykazywać się kulturą osobistą, cierpliwością, otwartością, tolerancją.

Że należy dbać o kulturę języka który stanowi nasze wspólne dziedzictwo a dla nas - także narzędzie pracy.

Etos pisarza to także otwarte sprzeciwianie się chamstwu, złu i podłości.